آزمایش روماتیسم

آزمایش روماتیسم چیست ؟

آزمایش روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی و التهابی است، به این معنی که سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به سلول های سالم بدن شما حمله می کند و باعث التهاب (تورم دردناک) در قسمت های آسیب دیده بدن می شود. روماتیسم عمدتاً به بسیاری از مفاصل در یک زمان حمله می کند.

RA معمولا مفاصل دست، مچ دست و زانو را درگیر می کند. در مفصل مبتلا به RA، پوشش داخلی مفصل ملتهب می شود و باعث آسیب به بافت مفصل می شود. این آسیب بافتی می تواند باعث درد طولانی مدت یا مزمن، عدم ثبات (عدم تعادل) و تغییر شکل (بدشکل) شود.

RA همچنین می‌تواند سایر بافت‌های بدن را تحت تأثیر قرار دهد و باعث ایجاد مشکلاتی در اندام‌هایی مانند ریه‌ها، قلب و چشم‌ها شود.

آزمایش روماتیسم

شما به راحتی می توانید با یک کلیک در آزمایشگاه آرامش ثبت درخواست آزمایش در منزل برای آزمایش HPV را انجام دهید. خبر خوب اینکه بدون پرداخت هزینه ایاب ذهاب و کاملا رایگان !!! بی نظیره نه ؟ همین حالادرخواست بده تا نزدیک ترین نمونه گیر ما به آدرس شما جهت انجام اقدامات لازم مراجعه نماید. نتیجه آزمایش خود را نیز به صورت آنلاین از بخش جواب دهی آنلاین مشاهده نمایید.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با نحوه انجام خدمات آزمایش در منزل و اطلاع از قیمت پکیج های آزمایشگاهی می توانید بر روی دکمه زیر نیز کلیک نمایید.

فهرست مطالب

پکیج های آزمایش روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی

آزمایش های روتین
هزار تومان 291
  • CRP , RF
  • ANA , Uric Acid
  • Ca , ALK , ESR
  • قیمت فوق به صورت آزاد محاسبه شده است. در صورت دارا بودن بیمه پایه یا تکمیلی، هزینه تحت پوشش بیمه کسر خواهد شد.
پکیج روتین

روماتیسم مفصلی

آزمایش های تکمیلی
میلیون تومان 1,650
  • CRP , RF , ANA
  • ANA , Uric Acid , Ca
  • ALK , FANA , ESR
  • Anti-ccp , SSA-RO , SSB-LA
  • Anti MPO (P-ANCA) , Anti PR3 (C-ANCA)
  • C3 , C4 , CH50
  • قیمت فوق به صورت آزاد محاسبه شده است. در صورت دارا بودن بیمه پایه یا تکمیلی، هزینه تحت پوشش بیمه کسر خواهد شد.
پکیج تکمیلی
مقایسه مفصل سالم و مفصل مشکوک به روماتیسم

علائم و نشانه های روماتیسم چیست ؟

علائم و نشانه های RA عبارتند از:

  • درد یا تیرکشیدن در بیش از یک مفصل
  • سفتی در بیش از یک مفصل
  • حساسیت و تورم در بیش از یک مفصل
  • علائم مشابه در هر دو طرف بدن (مانند هر دو دست یا هر دو زانو)
  • کاهش وزن
  • تب
  • خستگی یا کوفتگی
  • ضعف

درخواست مشاوره رایگان

همین حالا می توانید با برقراری تماس از طریق شماره زیر از مشاوره رایگان آزمایشگاه آرامش در رابطه با نحوه ثبت آزمایش در منزل برخوردار شوید. همچنین درباره نحوه انجام آزمایش های مختلف و رعایت نکات ضروری پرس و جو کنید. کارشناسان ما پاسخگوی تمام سوالات شما خواهند بود. بی صبرانه منتظر شما هستیم.

مشاوره رایگان آزمایشگاه آرامش

چه چیزی باعث روماتیسم می شود؟

RA نتیجه یک پاسخ ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به سلول های سالم خود حمله می کند. علل خاص RA ناشناخته است، اما برخی از عوامل می توانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند. محققان تعدادی از عوامل ژنتیکی و محیطی را مورد مطالعه قرار داده اند تا تعیین کنند که آیا این عوامل خطر ابتلا به RA را در فرد تغییر می دهد یا خیر.

ویژگی هایی که خطر ابتلا به روماتیسم را افزایش می دهند؟

  • سن. RA می تواند در هر سنی شروع شود، اما احتمال آن با افزایش سن افزایش می یابد. شروع آرتریت روماتوئید در میان بزرگسالان شصت ساله بیشترین میزان را دارد.
  • ارتباط جنسی. موارد جدید RA معمولاً در زنان دو تا سه برابر بیشتر از مردان است.
  • ژنتیک / صفات ارثی افرادی که با ژن های خاص متولد می شوند بیشتر در معرض ابتلا به RA هستند. این ژن ها که HLA (آنتی ژن لکوسیت انسانی) ژنوتیپ کلاس II نامیده می شوند، همچنین می توانند آرتروز شما را بدتر کنند. خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید زمانی که افراد دارای این ژن ها در معرض عوامل محیطی مانند سیگار کشیدن یا زمانی که فردی چاق است، بیشتر باشد.
  • سیگار کشیدن. مطالعات متعدد نشان می دهد که کشیدن سیگار خطر ابتلا به RA را در افراد افزایش می دهد و می تواند بیماری را بدتر کند.
  • تاریخچه تولد زنده. زنانی که هرگز زایمان نکرده اند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به RA باشند.
  • مواجهه های اولیه زندگی. شرایط اولیه زندگی برخی ممکن است خطر ابتلا به RA در بزرگسالی را افزایش دهد. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید در کودکانی که مادرانشان سیگار می‌کشیدند، دو برابر در بزرگسالی بودند. کودکانی که والدینشان کم درآمد هستند در بزرگسالی در معرض خطر بیشتر ابتلا به آرتریت روماتوئید هستند.
  • چاقی. چاقی می تواند خطر ابتلا به RA را افزایش دهد. مطالعاتی که نقش چاقی را بررسی کردند همچنین نشان دادند که هر چه فرد اضافه وزن بیشتری داشته باشد، خطر ابتلا به RA در او بیشتر می‌شود.

ویژگی هایی که خطر ابتلا به روماتیسم را کاهش می دهند؟

برخلاف عوامل خطر فوق که ممکن است خطر ابتلا به RA را افزایش دهند، حداقل یک ویژگی ممکن است خطر ابتلا به RA را کاهش دهد.

  • شیر دادن. زنانی که شیرخوار خود را با شیر مادر تغذیه می کنند، خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را کاهش می دهند.
تفاوت مفصل سالم و روماتیسمی

روماتیسم چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص روماتیسم در مراحل اولیه دشوار است زیرا علائم و نشانه های اولیه شبیه بسیاری از بیماری های دیگر است. هیچ آزمایش خون یا یافته فیزیکی برای تایید تشخیص وجود ندارد.

در طول معاینه فیزیکی، پزشک مفاصل شما را از نظر تورم، قرمزی و گرما بررسی می کند. او همچنین ممکن است رفلکس و قدرت عضلانی شما را بررسی کند.

RA با بررسی علائم، انجام معاینه فیزیکی و انجام اشعه ایکس و آزمایشات آزمایشگاهی تشخیص داده می شود. بهتر است که آرتریت روماتوئید را در مراحل اولیه تشخیص دهید – ظرف 6 ماه پس از شروع علائم – تا افراد مبتلا بتوانند درمان را برای کند کردن یا توقف پیشرفت بیماری (مثلا آسیب به مفاصل) آغاز کنند. تشخیص و درمان های موثر، به ویژه درمان برای سرکوب یا کنترل التهاب، می تواند به کاهش اثرات مخرب روماتیسم کمک کند.

روماتیسم چگونه درمان می شود؟

RA را می توان به طور موثر با دارو(ها) و استراتژی های خود مدیریتی درمان و مدیریت کرد. درمان RA معمولاً شامل استفاده از داروهایی است که بیماری را کند می کند و از تغییر شکل مفصل جلوگیری می کند، به نام داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs). اصلاح کننده های پاسخ بیولوژیکی (بیولوژیک) داروهایی هستند که یک درمان خط دوم موثر هستند. علاوه بر داروها، افراد می توانند روماتیسم خود را با استراتژی های خود مدیریتی که ثابت شده اند درد و ناتوانی را کاهش می دهند، مدیریت کنند و به آنها امکان می دهد فعالیت های مهم برای آنها را دنبال کنند. افراد مبتلا به روماتیسم با یادگیری استفاده از پنج استراتژی ساده و موثر برای مدیریت روماتیسم می توانند درد را تسکین دهند و عملکرد مفصل را بهبود بخشند.

درواقع هیچ درمانی برای روماتیسم وجود ندارد. اما مطالعات بالینی نشان می‌دهد که بهبودی علائم زمانی بیشتر است که درمان با داروهایی که به عنوان داروهای ضدروماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs) شناخته می‌شوند، زودتر شروع شود.

عوارض روماتیسم مفصلی چیست؟

آرتریت روماتوئید (RA) پیامدهای جسمی و اجتماعی زیادی دارد و می تواند کیفیت زندگی را کاهش دهد. می تواند باعث درد، ناتوانی و مرگ زودرس شود.

  • بیماری قلبی زودرس. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سایر بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی و دیابت هستند. برای جلوگیری از ابتلا به بیماری قلبی در افراد مبتلا به RA، درمان RA نیز بر کاهش عوامل خطر بیماری قلبی تمرکز دارد. به عنوان مثال، پزشکان به بیماران مبتلا به روماتیسم توصیه می کنند که سیگار را ترک کنند و وزن خود را کاهش دهند.
  • چاقی. افراد چاق مبتلا به روماتیسم مفصلی در معرض خطر ابتلا به عوامل خطر بیماری قلبی مانند فشار خون بالا و کلسترول بالا هستند. چاقی همچنین خطر ابتلا به بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی و دیابت را افزایش می دهد. در نهایت، افراد مبتلا به RA که چاق هستند، مزایای کمتری از درمان پزشکی خود در مقایسه با افراد مبتلا به RA که چاق نیستند، تجربه می‌کنند.
  • استخدام. RA می تواند کار را دشوار کند. بزرگسالان مبتلا به روماتیسم نسبت به افرادی که RA ندارند کمتر احتمال دارد که شاغل شوند. با بدتر شدن بیماری، بسیاری از افراد مبتلا به روماتیسم متوجه می شوند که نمی توانند به اندازه گذشته انجام دهند. از دست دادن کار در میان افراد مبتلا به روماتیسم در میان افرادی که شغل آنها از نظر فیزیکی سخت است، بیشترین میزان را دارد. از دست دادن کار در میان افرادی که در مشاغلی با نیازهای فیزیکی کمی هستند یا در مشاغلی که بر سرعت شغل و فعالیت‌ها تأثیر دارند کمتر است.

چگونه می توان روماتیسم را مدیریت کرد؟

روماتیسم بر بسیاری از جنبه های زندگی روزمره از جمله کار، اوقات فراغت و فعالیت های اجتماعی تأثیر می گذارد. خوشبختانه، چندین استراتژی کم هزینه در جامعه وجود دارد که ثابت شده است کیفیت زندگی را افزایش می دهد.

  • فعالیت بدنی داشته باشید. کارشناسان توصیه می کنند که بزرگسالان به طور ایده آل به مدت 150 دقیقه در هفته فعالیت بدنی متوسطی داشته باشند، مانند پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری 30 دقیقه در روز به مدت پنج روز در هفته. می توانید این 30 دقیقه را به سه جلسه ده دقیقه ای مجزا در طول روز تقسیم کنید. فعالیت بدنی منظم همچنین می تواند خطر ابتلا به بیماری های مزمن دیگر مانند بیماری قلبی، دیابت و افسردگی را کاهش دهد. درباره فعالیت بدنی برای آرتریت بیشتر بدانید.
  • به سراغ برنامه های موثر فعالیت بدنی بروید. اگر نگران بدتر شدن آرتریت هستید یا مطمئن نیستید که چگونه ایمن ورزش کنید، شرکت در برنامه‌های فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش درد و ناتوانی مرتبط با RA و بهبود خلق و خو و توانایی حرکت کمک کند. کلاس ها در Ys محلی، پارک ها و مراکز اجتماعی برگزار می شود. این کلاس ها می تواند به افراد مبتلا به RA کمک کند تا احساس بهتری داشته باشند. درباره برنامه های ثابت شده فعالیت بدنی که CDC توصیه می کند بیشتر بیاموزید.
  • به کلاس آموزش خود مدیریتی بپیوندید. شرکت کنندگان مبتلا به آرتریت و (از جمله RA) در یادگیری نحوه کنترل علائم خود، نحوه زندگی خوب با آرتریت و نحوه تأثیر آرتریت بر زندگی آنها اطمینان پیدا می کنند. درباره برنامه های آموزشی خود مدیریتی اثبات شده ای که CDC توصیه می کند، بیشتر بیاموزید.
  • سیگار نکش. کشیدن سیگار بیماری را بدتر می کند و می تواند باعث مشکلات پزشکی دیگر شود. سیگار کشیدن همچنین می تواند فعال ماندن بدنی را دشوارتر کند، که بخش مهمی از مدیریت RA است. با مراجعه به وب‌سایت «نکات‌هایی از سیگاری‌های سابق CDC» از «من آماده ترک سیگار هستم» کمک بگیرید.
  • حفظ وزن سالم. چاقی می تواند مشکلات متعددی را برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید ایجاد کند و بنابراین حفظ وزن مناسب بسیار مهم است. برای اطلاعات بیشتر، به وب سایت CDC Healthy Weight مراجعه کنید.

درد و ناتوانی مرتبط با روماتیسم می تواند بر زندگی کاری و خانوادگی فرد تأثیر بگذارد. افسردگی و اضطراب و همچنین احساس درماندگی و اعتماد به نفس پایین شایع هستند. میزان تأثیر روماتیسم مفصلی بر فعالیت های روزانه شما تا حدی به نحوه مقابله شما با این بیماری بستگی دارد. در مورد راهکارهای مقابله با پزشک یا پرستار خود صحبت کنید. با گذشت زمان، خواهید آموخت که چه استراتژی هایی برای شما بهتر عمل می کنند. در ضمن سعی کنید:

  • کنترل را به دست گرفتن. با پزشک خود، برنامه ای برای مدیریت آرتروز خود تنظیم کنید. این به شما کمک می کند که مسئولیت بیماری خود را احساس کنید. محدودیت های خود را بشناسید وقتی خسته هستید استراحت کنید. روماتیسم می تواند شما را مستعد خستگی و ضعف عضلانی کند. استراحت یا چرت کوتاه که با خواب شبانه تداخل نداشته باشد ممکن است کمک کند.
  • با دیگران ارتباط برقرار کنید. خانواده خود را از احساس خود آگاه کنید. آنها ممکن است نگران شما باشند، اما ممکن است در مورد درد شما احساس راحتی نکنند. یکی از اعضای خانواده یا دوستی را پیدا کنید که بتوانید در مواقعی که احساس می‌کنید به‌ویژه خسته هستید، با او صحبت کنید. همچنین با سایر افراد مبتلا به روماتیسم – چه از طریق یک گروه پشتیبانی در جامعه خود یا آنلاین – ارتباط برقرار کنید.
  • برای خودت وقت بگذار این کار آسانی است که مشغول شوید و برای خودتان وقت نگذارید. زمانی را برای آنچه دوست دارید پیدا کنید، چه زمان نوشتن در یک مجله، پیاده روی یا گوش دادن به موسیقی باشد. این می تواند به کاهش استرس کمک کند.

آزمایش های خون برای تشخیص روماتیسم

افراد مبتلا به روماتیسم اغلب دارای میزان رسوب گلبول های قرمز (ESR، که به عنوان sed rate نیز شناخته می شود) یا سطح پروتئین واکنشی (CRP) دارند که ممکن است نشان دهنده وجود یک فرآیند التهابی در بدن باشد. سایر آزمایش‌های خون رایج به دنبال فاکتور روماتوئید و آنتی‌بادی‌های پپتید سیترولین دار ضد سیترولین (ضد CCP) هستند. در رابطه با آزمایش ESR و CRP بیشتر بدانید.

تست های تصویربرداری

پزشک شما ممکن است برای کمک به ردیابی پیشرفت روماتیسم در مفاصل در طول زمان، اشعه ایکس را توصیه کند. آزمایش‌های MRI و سونوگرافی می‌تواند به پزشک کمک کند تا در مورد شدت بیماری در بدن شما قضاوت کند.

آزمایش های خون برای تشخیص روماتیسم

نحوه انجام آزمایش روماتیسم مفصلی

بیشتر اوقات، خون از سیاهرگی که در قسمت داخلی آرنج یا پشت دست قرار دارد گرفته می شود.

در نوزادان یا کودکان خردسال، ممکن است از یک ابزار نوک تیز به نام لانست برای سوراخ کردن پوست استفاده شود.

  • خون در یک لوله شیشه ای کوچک به نام پیپت یا روی یک لام یا نوار تست جمع می شود.
  • بانداژی روی محل قرار داده می شود تا خونریزی متوقف شود.

درنتیجه لباسی بپوشید که امکان دسترسی به ناحیه آرنج را برای خونگیری فراهم کند. شناسنامه خود را بیاورید متخصص مراقبت های بهداشتی که خون گیری می کند، شناسایی شما را تضمین می کند و لوله های نمونه خون گیری را برچسب گذاری می کند.

یک تورنیکت روی بازوی شما قرار داده می شود، ناحیه ورید ضدعفونی می شود و از یک سوزن برای جمع آوری خون در یک یا چند ویال استفاده می شود.

پس از خونگیری، محل بانداژ می شود. شما نباید هیچ گونه عارضه ای داشته باشید و معمولاً پس از انجام آزمایش نیازی به انجام اقدامات احتیاطی ندارید.

این آزمایش ها به جای انجام شدن در کلینیک به عنوان یک آزمایش سریع به آزمایشگاه ارسال می شوند. نتایج شما فوراً در دسترس نخواهد بود، اما در عرض چند ساعت تا یک روز یا بیشتر به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما گزارش می شود.

چگونه برای آزمایش آماده شویم؟ آزمایش روماتیسم ناشتایی نیاز دارد؟

قبل از انجام این آزمون نیازی به انجام اقدامات خاصی نیست. باتوجه به آزمایش هایی که انجام می شود که در ادامه به عنوان پکیج کامل لیست کردیم بعضی از آن ها نیاز به ناشتایی دارد پس شما تنها با دانستن این موضوع و مشورت با پزشک نیاز است ناشتایی قبل آزمایش را رعایت فرمایید.

لیست آزمایش های مربوط به روماتیسم و بیماری های مفصلی

چکاپ روماتیسم و بیماری مفصلی

وضعیت ناشتایی

CBC

شمارش کامل سلول های خونی

ناشتایی ندارد

VITA D3

بررسی میزان ویتامینD3

ناشتایی ندارد

CRP

بررسی التهاب بدن

ناشتایی ندارد

Ca

بررسی میزان کلسیم بدن

ناشتایی ندارد

P

بررسی میزان فسفر بدن

ناشتایی ندارد

Mg

بررسی میزان منیزیم بدن

ناشتایی ندارد

ESR

بررسی التهاب بدن

ناشتایی دارد

ANTI CCP

تشخیص در روماتیسم مفصلی

ناشتایی دارد

RF

تشخیص در روماتیسم مفصلی

ناشتایی دارد

ALK

بررسی سلامت استخوان

ناشتایی دارد

PTH

تشخیص اختلالات پاراتیرویید

ناشتایی دارد

T3,T4,TSH

بررسی اختلالات تیرویید

ناشتایی دارد

تفسیر نتایج تست های موجود در چکاپ کامل روماتیسم مفصلی

باتوجه به تست های موجود در چکاپ کامل روماتیسم مفصلی نتایج ممکن است تفسیر های مختلفی داشته باشند البته لازم به ذکر است که تمام موارد باید با پزشک مربوطه چک شوند چراکه عوامل مختلفی می توانند روی هرکدام تاثیر بگذارند پس حتما مشورت لازم را داشته باشید.

تفسیر آزمایش RF در تشخیص روماتیسم

در این بخش به تفسیر آزمایش RF در چکاپ روماتیسم می پردازیم.

فاکتور روماتوئید (RF) یک آنتی بادی است که نوعی پروتئین خونی است که سیستم ایمنی بدن شما می سازد. فاکتور روماتوئید فاکتور روماتوئید بخشی از حمله سیستم ایمنی بدن به بافت ها و سلول های سالم بدن است که باعث التهاب می شود. اندازه گیری RF با آزمایش خون امکان پذیر است.

از آنجایی که حدود 80 درصد بزرگسالان مبتلا به آرتریت روماتوئید فاکتور روماتوئید دارند، این یک آزمایش خون رایج در طول فرآیند تشخیص است. با این حال، آزمایش خون RF به تنهایی برای تشخیص کافی نیست، زیرا ممکن است شما بدون RF در خون خود، RA داشته باشید. علاوه بر این، برخی از افراد به دلیل شرایط دیگر و نه RA.3، آزمایش خون RF مثبت دارند

قبل از آزمایش خون نیازی به آمادگی خاصی ندارید. در طول آزمایش خون RF، یک متخصص مراقبت های بهداشتی خون را از رگ شما جمع آوری می کند و آن را در یک لوله آزمایش قرار می دهد. یک آزمایشگاه خون شما را برای بررسی وجود فاکتور روماتوئید آزمایش می کند. آزمایش خون یک روش کم خطر است که نباید عوارض جانبی جدی داشته باشد

نتایج نرمال

نتایج معمولاً به یکی از دو روش گزارش می‌شوند:

  • مقدار، نرمال کمتر از 15 IU/mL
  • تیتر، نرمال کمتر از 1:80 (1 تا 80)

اگر نتیجه بالاتر از حد نرمال باشد، مثبت است. عدد کم (نتیجه منفی) اغلب به این معنی است که شما آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن ندارید. با این حال، برخی از افرادی که این شرایط را دارند هنوز RF منفی یا پایین دارند.

بازه ی مقادیر متوسط ​​بین آزمایشگاه های مختلف ممکن است به طور نامحسوس متفاوت باشد. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد معنای نتایج آزمایش خاص خود صحبت کنید.

نتایج غیرعادی به چه معناست

نتیجه غیر طبیعی به این معنی است که آزمایش مثبت است، به این معنی که سطح بالاتری از RF در خون شما شناسایی شده است.

  • بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن دارای تست RF مثبت هستند.
  • هر چه سطح بالاتر باشد، احتمال وجود یکی از این شرایط بیشتر است. همچنین آزمایش های دیگری نیز وجود دارد که می تواند به تشخیص کمک کند.
  • همه افراد با سطح بالاتر RF به آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن مبتلا نیستند.

درنتیجه مثبت بودن آزمایش خون RF به این معنی است که شما فاکتور روماتوئید در بدن خود دارید. این نشان می دهد که شما ممکن است RA یا بیماری خود ایمنی دیگری داشته باشید.

آزمایش خون RF مثبت تشخیص قطعی برای RA نیست. منفی بودن آزمایش خون RF به طور خودکار به این معنی نیست که شما RA ندارید. برخی از افراد مبتلا به RA آزمایش خون RF منفی دارند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما آزمایش های بیشتری را قبل از تشخیص RA تجویز می کند.

پزشک شما همچنین باید آزمایش خون دیگری (آنتی بادی ضد CCP) برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید (RA) انجام دهد. آنتی بادی ضد CCP برای RA اختصاصی تر از RF است. یک آزمایش مثبت برای آنتی بادی CCP به این معنی است که RA احتمالاً تشخیص صحیح است.

افراد مبتلا به چه بیماری هایی ممکن است سطوح بالاتری از RF داشته باشند؟

افراد مبتلا به بیماری های زیر ممکن است سطوح بالاتری از RF نیز داشته باشند:

  • هپاتیت C
  • لوپوس اریتماتوی
  • سیستمیک
  • درماتومیوزیت و پلی میوزیت
  • سارکوئیدوز
  • کرایوگلوبولینمی مختلط
  • بیماری بافت همبند مخلوط

سطوح بالاتر از حد نرمال RF ممکن است در افرادی با سایر مشکلات پزشکی دیده شود. با این حال، این سطوح بالاتر RF را نمی توان برای تشخیص این شرایط دیگر استفاده کرد:

  • ایدز، هپاتیت، آنفولانزا، مونونوکلئوز عفونی و سایر عفونت های ویروسی
  • بیماری های کلیوی خاص
  • اندوکاردیت، سل و سایر عفونت های باکتریایی
  • عفونت های انگلی
  • لوسمی، مولتیپل میلوما و سایر سرطان ها
  • بیماری مزمن ریه
  • بیماری مزمن کبد

در برخی موارد، افرادی که سالم هستند و مشکل پزشکی دیگری ندارند، سطح RF بالاتر از حد طبیعی خواهند داشت.

تفسیر آزمایش (Anti-CCP) در تشخیص روماتسم

پپتید سیترولینه ضد حلقوی (anti-CCP) نوعی آنتی بادی است که در خون یافت می شود که با آزمایش خون قابل اندازه گیری است. نام های دیگر آن عبارتند از آنتی بادی سیترولین، آنتی بادی پپتید سیترولینه حلقوی، آنتی بادی پپتید ضد سیترولینه و ACPA. مشابه فاکتور روماتوئید، ضد CCP بخشی از حمله سیستم ایمنی به سلول های سالم بدن است که باعث التهاب می شود.

حدود 75 درصد از بزرگسالان مبتلا به آرتریت روماتوئید پپتیدهای سیترولین دار ضد حلقوی در خون خود دارند. به ندرت اتفاق می افتد که فردی بدون RA به anti-CCP مبتلا شود. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است آزمایش ضد CCP را به همراه آزمایش خون فاکتور روماتوئید در طول فرآیند تشخیص RA تجویز کند. اگر تست هر دو آنتی بادی مثبت باشد، احتمال زیادی وجود دارد که RA.5 داشته باشید

یک متخصص مراقبت های بهداشتی خون شما را در طی آزمایش خون ضد CCP از ورید شما جمع آوری می کند. نمونه خون به آزمایشگاهی می رود که وجود پپتید سیترولین دار ضد حلقوی را بررسی می کند. آزمایش خون ضد CCP یک روش کم خطر است که هیچ عارضه ای ندارد.5

تفسیر نتایج

یک آزمایش خون پپتید سیترولین دار ضد حلقوی مثبت به این معنی است که شما این آنتی بادی ها را در خون خود دارید و ممکن است RA داشته باشید. یک آزمایش خون ضد CCP منفی به این معنی است که شما آنتی بادی را ندارید، اما ممکن است همچنان RA.5 داشته باشید

مثبت بودن آزمایش خون anti-CCP و RF مثبت نشان می دهد که احتمال ابتلا به RA وجود دارد. یک آزمایش خون ضد CCP و منفی RF نشان می دهد که ممکن است در مراحل اولیه بیماری باشید یا در آینده به آن مبتلا شوید. منفی بودن آزمایش خون ضد CCP و RF منفی به این معنی است که شما ممکن است RA نداشته باشید، بنابراین ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است آزمایش های بیشتری را تجویز کند.

تفسیر آزمایش ESR در تشخیص روماتیسم

اریتروسیت ها گلبول های قرمز هستند. نرخ رسوب گلبول های قرمز (ESR) یک آزمایش خون است که سرعت نشستن گلبول های قرمز خون در انتهای لوله آزمایش را اندازه گیری می کند. اگر گلبول های قرمز خون به سرعت ته نشین شوند، ممکن است در بدن خود التهاب داشته باشید. التهاب می‌تواند باعث جمع شدن گلبول‌های قرمز در کنار هم شود و این امر باعث می‌شود آنها راحت‌تر در لوله آزمایش قرار بگیرند.

نام های دیگر این آزمایش عبارتند از نرخ SED و سرعت رسوب Westergren. آزمایش خون ESR می تواند نشان دهد که آیا التهاب دارید، که ممکن است ناشی از یک بیماری خود ایمنی مانند RA باشد. با این حال، سرعت رسوب گلبول های قرمز تشخیص قطعی را برای RA ارائه نمی کند زیرا سایر شرایط می توانند باعث التهاب در بدن شوند.

برای آماده شدن برای آزمایش خون نیازی به انجام کار خاصی ندارید. هنگامی که آزمایش خون ESR انجام می دهید، خون شما از ورید جمع آوری شده و در یک لوله آزمایش قرار می گیرد. یک آزمایشگاه میزان رسوب گلبول های قرمز را اندازه گیری می کند

تفسیر نتایج

آزمایش ESR نمی تواند بیماری خاصی را تشخیص دهد. فقط در صورت وجود التهاب در بدن شما می تواند نشان دهد.

محدوده رسوب گلبول قرمز بالا به این معنی است که التهاب بیشتری در بدن شما وجود دارد و ممکن است یک بیماری خودایمنی، عفونت یا سرطان داشته باشید. افزایش متوسط ESR را می توان با کم خونی، عفونت، قاعدگی یا بارداری مشاهده کرد. یک ESR طبیعی به حذف التهاب، به ویژه التهاب مزمن کمک می کند

اگر نتیجه آزمایش خون ESR بالا یا متوسط دارید، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما آزمایش های بیشتری را برای بررسی RA تجویز کند. آزمایش ESR به ندرت به تنهایی برای تشخیص RA انجام می شود.

تفسیر آزمایش ANA در تشخیص روماتیسم

آنتی بادی ضد هسته ای (ANA) پروتئینی است که سیستم ایمنی بدن شما می سازد. به این دلیل که به هسته (مرکز) سلول حمله می کند، ضد هسته نامیده می شود. آنتی بادی های ضد هسته ای می توانند به بافت ها و سلول های سالم بدن آسیب بزنند. یک آزمایش ANA آنتی بادی های ضد هسته ای در خون شما را اندازه گیری می کند تا مشخص کند آیا شما یک اختلال خود ایمنی دارید یا خیر.

آزمایش خون آنتی بادی ضد هسته ای نمی تواند نشان دهد که آیا شما یک بیماری خاص مانند RA دارید یا خیر. با این حال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی اغلب آزمایش ANA را برای بررسی سایر بیماری های خود ایمنی که می توانند باعث آرتریت شوند، به عنوان مثال، لوپوس، سفارش می دهند. گامی به سوی تشخیص است.8

شما نیازی به آمادگی برای آزمایش ANA ندارید. در طول آزمایش، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خون را از ورید شما جمع آوری می کند، بنابراین می توان آن را در آزمایشگاه تجزیه و تحلیل کرد.

تفسیر نتایج

مثبت بودن تست ANA به این معنی است که شما آنتی بادی های ضد هسته ای در بدن خود دارید. تست ANA منفی نشان می دهد که شما این آنتی بادی ها را ندارید. تست مثبت تشخیص قطعی RA نیست. ممکن است یک بیماری خود ایمنی دیگر یا عفونتی داشته باشید که نتایج مثبتی را به همراه داشته باشد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما آزمایش های دیگری را قبل از تشخیص RA تجویز می کند.

تفسیر آزمایش CBC در تشخیص روماتیسم

شمارش کامل خون (CBC) آزمایشی است که انواع مختلف سلول های خون شما را بررسی می کند. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است آزمایش CBC با شمارش افتراقی و پلاکت‌ها را در طول فرآیند تشخیص RA تجویز کند تا ببیند آیا التهاب یا سایر مشکلات وجود دارد یا خیر.

آزمایش CBC می تواند شما را اندازه گیری کند:

  • گلبول های سفید خون
  • سلول های قرمز خون
  • هماتوکریت (درصد گلبول های قرمز در خون شما)
  • هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبول های قرمز که حامل اکسیژن است)
  • پلاکت ها (تکه های سلولی که به لخته شدن کمک می کنند)

در طول آزمایش CBC خون از ورید شما جمع آوری می شود. نمونه برای آزمایش به آزمایشگاه می رود. آزمایش CBC تشخیص قطعی برای RA.9 نمی دهد

تفسیر نتایج

آزمایش CBC اندازه گیری اجزای مختلف خون را نشان می دهد، اما همه آنها مربوط به RA نیستند. تعداد کم گلبول های سفید خون می تواند نشان دهنده یک بیماری خود ایمنی، سرطان یا مشکلات مغز استخوان باشد. تعداد بالای گلبول های سفید خون می تواند به معنای عفونت یا التهاب باشد.

تعداد بالای گلبول های سفید خون می تواند نشان دهنده ابتلا به بیماری هایی مانند RA باشد، اما این یک تشخیص قطعی نیست. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما آزمایش های دیگری را درخواست خواهد کرد.

تست های دیگر (تصویربرداری)

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما همچنین ممکن است آزمایش های تصویربرداری را در طول فرآیند تشخیص برای بررسی مفاصل شما تجویز کند. ممکن است برای بررسی آسیب دیدگی مفاصل خود یک عکسبرداری با اشعه ایکس، رزونانس مغناطیسی (MRI) یا اسکن اولتراسوند انجام دهید. پس از تشخیص، ممکن است به انجام آزمایشات تصویربرداری ادامه دهید تا بررسی کنید که آیا درمان مؤثر است یا خیر و ببینید که چگونه بیماری پیشرفت می کند.

برای رد احتمال سایر شرایط خودایمنی، ممکن است آزمایش‌های اضافی انجام دهید. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است بخواهد به دلیل علائم یا سابقه پزشکی شما، سایر بیماری ها را نیز بررسی کند.

آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سطح سرمی اسید اوریک برای رد نقرس
  • آزمایش سرولوژیک (تست آنتی بادی) برای پاروویروس انسانی B19، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV) و بیماری لایم
  • پانل متابولیک جامع برای بررسی عملکرد گلوکز، کبد و کلیه شما
  • تایپ HLA (تست ژنتیکی) برای بررسی خطر ابتلا به شرایط مشابه RA
  • تست کراتین کیناز (CK) برای بررسی آسیب عضلانی
  • آزمایش خون مکمل برای اندازه گیری پروتئین های مکمل در خون مرتبط با بیماری های خودایمنی
  • آزمایش کرایوگلوبولین برای بررسی وجود پروتئین های غیر طبیعی در خون

داروهای توصیه شده برای تشخیص روماتیسم مفصلی

انواع داروهای توصیه شده توسط پزشک به شدت علائم شما و مدت زمانی که به روماتیسم مبتلا بوده اید بستگی دارد.

  • NSAID ها داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند درد را تسکین دهند و التهاب را کاهش دهند. NSAID های بدون نسخه شامل ایبوپروفن (Advil، Motrin IB، سایرین) و ناپروکسن سدیم (Aleve) هستند. NSAID های قوی تر با نسخه در دسترس هستند. عوارض جانبی ممکن است شامل تحریک معده، مشکلات قلبی و آسیب کلیه باشد.
  • استروئیدها داروهای کورتیکواستروئیدی، مانند پردنیزون، التهاب و درد را کاهش می دهند و آسیب مفاصل را کاهش می دهند. عوارض جانبی ممکن است شامل نازک شدن استخوان ها، افزایش وزن و دیابت باشد. پزشکان اغلب یک کورتیکواستروئید را برای تسکین سریع علائم تجویز می کنند، با هدف کاهش تدریجی دارو.
  • DMARDهای معمولی این داروها می توانند پیشرفت آرتریت روماتوئید را کند کرده و مفاصل و سایر بافت ها را از آسیب دائمی نجات دهند. DMARDهای رایج عبارتند از متوترکسات (Trexall، Otrexup، دیگران)، لفلونوماید (Arava)، هیدروکسی کلروکین (Plaquenil) و سولفاسالازین (Azulfidine). عوارض جانبی متفاوت است اما ممکن است شامل آسیب کبدی و عفونت شدید ریه باشد.
  • عوامل بیولوژیک این دسته جدیدتر از DMARDها که به عنوان اصلاح‌کننده‌های پاسخ بیولوژیک نیز شناخته می‌شوند، شامل آباتاسپت (اورنسیا)، آدالیموماب (هومیرا)، آناکینرا (کینرت)، سرتولیزوماب (Cimzia)، اتانرسپت (انبرل)، گلیموماب (سیمپونی)، اینفلیکسیماب (رمیکاد)، ریتوکسیماب (ریتوکسیماب) است. Rituxan)، sarilumab (Kevzara) و tocilizumab (Actemra).
  • DMARDهای بیولوژیک معمولاً زمانی مؤثرتر هستند که با یک DMARD معمولی مانند متوترکسات جفت شوند. این نوع دارو خطر ابتلا به عفونت را نیز افزایش می دهد.
  • DMARDهای مصنوعی هدفمند. اگر داروهای DMARD معمولی و داروهای بیولوژیک موثر نبوده باشند، ممکن است از باریسیتینیب (Olumiant)، توفاسیتینیب (Xeljanz) و آپاداسیتینیب (Rinvoq) استفاده شود. دوزهای بالاتر توفاسیتینیب می تواند خطر لخته شدن خون در ریه ها، حوادث جدی مرتبط با قلب و سرطان را افزایش دهد.

درمان روماتیسم

پزشک ممکن است شما را به یک فیزیوتراپیست یا کاردرمانگر ارجاع دهد که می تواند تمریناتی را برای کمک به انعطاف پذیری مفاصل به شما آموزش دهد. همچنین ممکن است درمانگر راه‌های جدیدی را برای انجام کارهای روزانه پیشنهاد کند که برای مفاصل شما آسان‌تر می‌شود. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید یک شی را با استفاده از ساعد خود بردارید.

دستگاه های کمکی می توانند از فشار دادن به مفاصل دردناک شما راحت تر جلوگیری کنند. به عنوان مثال، یک چاقوی آشپزخانه مجهز به یک دستگیره دستی به محافظت از مفاصل انگشت و مچ شما کمک می کند. برخی از ابزارها، مانند قلاب دکمه، می توانند لباس پوشیدن را آسان تر کنند. کاتالوگ ها و فروشگاه های لوازم پزشکی مکان های خوبی برای جستجوی ایده ها هستند.

عمل جراحی برای روماتیسم

اگر داروها نتوانند از آسیب مفاصل جلوگیری کنند یا آن را کند کنند، شما و پزشکتان ممکن است جراحی را برای ترمیم مفاصل آسیب دیده در نظر بگیرید. جراحی ممکن است به بازیابی توانایی شما در استفاده از مفصل کمک کند. همچنین می تواند درد را کاهش دهد و عملکرد را بهبود بخشد.

جراحی روماتیسم ممکن است شامل یک یا چند روش زیر باشد:

  • سینووکتومی جراحی برای برداشتن پوشش ملتهب مفصل (سینوویوم) می تواند به کاهش درد و بهبود انعطاف پذیری مفصل کمک کند.
  • ترمیم تاندون. التهاب و آسیب مفصل ممکن است باعث شل شدن یا پارگی تاندون های اطراف مفصل شما شود. جراح شما ممکن است بتواند تاندون های اطراف مفصل شما را ترمیم کند.
  • همجوشی مفصل. جوش دادن یک مفصل از طریق جراحی ممکن است برای تثبیت یا تنظیم مجدد مفصل و برای تسکین درد زمانی که جایگزینی مفصل یک گزینه نیست، توصیه شود.
  • تعویض کامل مفصل در طی جراحی تعویض مفصل، جراح قسمت های آسیب دیده مفصل شما را برمی دارد و یک پروتز ساخته شده از فلز و پلاستیک را وارد می کند.

جراحی خطر خونریزی، عفونت و درد را به همراه دارد. مزایا و خطرات آن را با پزشک خود در میان بگذارید.

طب سنتی برای درمان روماتیسم

برخی از درمان‌های مکمل و جایگزین رایج که برای روماتیسم امیدوارکننده هستند عبارتند از:

  • روغن ماهی. برخی از مطالعات اولیه نشان داده اند که مکمل های روغن ماهی ممکن است درد و سفتی آرتریت روماتوئید را کاهش دهد. عوارض جانبی می تواند شامل حالت تهوع، آروغ زدن و طعم ماهی در دهان باشد. روغن ماهی می تواند با داروها تداخل داشته باشد، بنابراین ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
  • روغن های گیاهی دانه های گل مغربی، گل گاوزبان و توت سیاه حاوی نوعی اسید چرب است که ممکن است به درد روماتیسم و سفتی صبحگاهی کمک کند. عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد، اسهال و گاز باشد. برخی از روغن های گیاهی می توانند باعث آسیب به کبد یا تداخل با داروها شوند، بنابراین ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
  • تایچی. این حرکت درمانی شامل تمرینات و کشش های ملایم همراه با تنفس عمیق است. بسیاری از افراد از تای چی برای کاهش استرس در زندگی خود استفاده می کنند. مطالعات کوچک نشان داده است که تای چی ممکن است خلق و خو و کیفیت زندگی را در افراد مبتلا به روماتیسم بهبود بخشد. هنگامی که توسط یک مربی آگاه هدایت می شود، تای چی ایمن است. اما هیچ حرکتی که باعث درد می شود انجام ندهید.

نکات پایانی

آماده شدن برای قرار ملاقات شما

در حالی که ممکن است ابتدا علائم خود را با پزشک خانواده خود در میان بگذارید، او ممکن است شما را به یک دکتر متخصص در درمان آرتروز و سایر شرایط التهابی (روماتولوژیست) برای ارزیابی بیشتر ارجاع دهد.

آنچه شما می توانید انجام دهید
لیستی بنویسید که شامل:

  • شرح دقیق علائم شما
  • اطلاعاتی در مورد مشکلات پزشکی که در گذشته داشته اید
  • اطلاعاتی در مورد مشکلات پزشکی والدین یا خواهر و برادر شما
  • تمام داروها و مکمل های غذایی که در حال حاضر برای این مشکل مصرف می کنید و در گذشته مصرف کرده اید

سوالاتی که می خواهید از پزشک بپرسید. از پزشک خود چه انتظاری دارید
پزشک ممکن است برخی از سوالات زیر را بپرسد:

  • علائم شما از چه زمانی شروع شد؟
  • آیا علائم شما در طول زمان تغییر کرده است؟
  • کدام مفاصل درگیر هستند؟
  • آیا هر فعالیتی علائم شما را بهتر یا بدتر می کند؟
  • آیا علائم شما با کارهای روزانه تداخل دارد؟

4 دیدگاه

  1. مهسا میرسیدی گفت:

    سپاس فراوان از مطالب بسیار خوب شما. بسیار عالی و کاربردی بود. متشکرم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *